Psalm 116:3-4 & 15-16.

Geliefde broeders en zusters in de Heer Jezus,
Een tentoonstelling van beeldhouwer Liz Shepherd van 2018 getiteld ‘The Wait’ die door een correspondent van Boston Globe werd aangeduid als ‘iets dat ons herinnerd aan iets kostbaars, levendigs en bijzonders in het leven.’

The wait

In dit mystieke schilderij zweven meerdere stoelen van papier-maché in een cirkel ver boven de vloer. Liz Shepherd kreeg de inspiratie voor dit kunstwerk toen ze haar stervende vader vergezelde en probeerde uitdrukking te geven aan de gevoelens van verlangen, leegte en kwetsbaarheid die men ervaart nadat een geliefde ons verlaat.

Broeders en zusters, de gedachte dat de dood kostbaar is in tegenspraak met onze menselijke intuïtie; maar de psalmist zegt juist: ‘Kostbaar in de ogen van de Heer is de dood van allen die hij liefheeft’ (Psalmen 116:15). God eert de dood van Zijn volk, want door de dood verwelkomt Hij hen thuis.

Psalm 116 is een soort dankpsalm. De psalmist is dankbaar dat hij aan de ketenen des doods is ontsnapt. Vanaf vers 3 weten we dat de psalmist zich oog in oog met de dood bevindt. In deze psalm wordt de dood vergeleken met een gevangenis, waar gevangenen worden vastgebonden. Deze beschrijving is waarschijnlijk gerelateerd aan het begrip in Babylon van die tijd, waar de godin van de dood werd aangeduid als de godin van de gevangenen en haar dienaren ‘knopen’, ‘boeien’ of ‘touwen’ worden genoemd. Terwijl in Egypte het rijk van de doden wordt vergeleken met een gevangenis.

In het aangezicht van deze dood voelt de psalmist angst, hij is bang, hij heeft een gevoel van verstikking omdat hij voor een onvermijdelijk lijden staat, behalve als God hem spaart. Maar in deze situatie van zwakte en hulpeloosheid ervaart de psalmist juist Gods goedheid. Het bleek dat God hem in leven hield. God wordt afgebeeld als de Liefdevolle die de mensheid liefheeft zoals een vader zijn kind. En er wordt ook gezegd: God is zorgzaam zoals een moeder die voor haar kind zorgt.

Dat God de psalmist liet ontsnappen aan de boeien van de dood, deed de psalmist dankzeggen. Hij concludeerde toen: ‘Kostbaar in de ogen van de Heer is de dood van allen die Hij liefheeft.’ Wie zijn degenen die Hij liefheeft? Volgens de psalmist zijn het mensen die God dienen omdat zij dankbaar zijn voor Zijn verlossing, zij die zijn naam aanroepen en hun belofte aan God nakomen. Zij die bewust met God willen wandelen, die de vrijheid die Hij biedt willen accepteren en een intieme relatie met Hem willen ontwikkelen.
De dood van eenieder die God liefheeft, is kostbaar in Zijn ogen. Het woord 'waardevol' betekent waarde hebben. Men zal een waardevol item of een object zeker bewaken, verzorgen, en onderhouden. En in tegendeel zullen goederen of objecten die geen waarde hebben, worden weggegooid.

Maar hier schuilt een grotere betekenis. Er is iets in de dood van een geliefde dat ons verdriet om hun verlies overstijgt. Een Bijbelvertaling legt uit: ‘Kostbaar (belangrijk en niet triviaal) in de ogen van God is de dood van allen die Hij liefheeft (Zijn volk).’

Een andere versie zegt: ‘Degenen van wie God houdt, zijn zo kostbaar voor Hem en Hij laat ze niet zomaar sterven.’ Dat wil zeggen, God vat de dood niet licht op. Het wonder van Zijn genade en kracht is voor een gelovige is het verlies je leven hier op aarde ook grote voordelen met zich meebrengt. Misschien hebben we op dit moment alleen een heel beperkt beeld ervan. Maar op een dag zullen we alles begrijpen in Zijn volmaakte licht.

De dood is een gebeurtenis die door niemand kan worden vermeden, als God het heeft gewild, heeft niemand de macht om de dag van de dood tegen te houden, ‘Niemand heeft de macht om de wind tegen te houden en niemand heeft macht over de dag van de dood...’ Dus de dood kan door iedereen en overal worden ervaren, wanneer Gods tijd komt om Zijn kinderen te roepen om terug te keren naar het huis van hun Vader in de hemel.

Volgens het christelijk geloof vindt de lichamelijke dood plaats en wordt deze door alle mensen ervaren als gevolg van de zondeval van de mens. In het boek Romeinen wordt vermeld; ‘Want het loon van de zonde is de dood…’ (Romeinen 6:23). Dit betekent dat hoe geweldig en sterk mensen ook zijn, ze zeker de fysieke dood zullen ervaren.

Voor ons, gelovigen, is de dood echter niet het einde van alles, maar een begin of het begin van een nieuw leven met God in de hemel. Daarom staat er in Psalm 116:15 geschreven: ‘Kostbaar in de ogen van de Heer is de dood van allen die hij liefheeft.’

Voor gelovigen die de zaligheid hebben ontvangen in Jezus Christus, zijn ze, wanneer ze sterven, niet langer onder de eeuwige straf van de zonde: ‘Er is daarom nu geen veroordeling voor degenen die in Christus Jezus zijn’ (Romeinen 8:1), maar ze zullen ontvangen de ZEKER belofte van redding, ‘en Ik zal hun eeuwig leven geven, en ze zullen nooit verloren gaan, en niemand zal ze uit mijn hand rukken’ (Johannes 10:28).

Dit is een troost voor iedereen die in Hem gelooft, de dood is niet langer eng, want door de dood zullen we onze Grote Verlosser ontmoeten. Het is heerlijk om in Christus te zijn, want het leven is een gave en de dood is winst, net als het levensmotto van de apostel Paulus ‘Want voor mij is leven Christus en sterven is winst’ (Filippenzen 1:21)

Beste broeders en zusters van de Heer Jezus, Daarom, als God ons nog steeds de mogelijkheid geeft om tot nu toe te leven, elke tijd goed te gebruiken en naar Zijn wil te leven, en als er onder onze familieleden iemand is die door God voor ons wordt geroepen, is dat een voordeel voor hem, omdat God heeft mogen rusten van de zwoegen van het leven in deze wereld. Er staat zelfs in Openbaring 14:13: ‘Zalig zijn de doden die sterven in de Heer...’ Na de dood hebben we de hoop op een nieuw leven, namelijk eeuwig leven in de hemel bij God.

Daarom zou de dood niet langer een beangstigend iets moeten zijn voor Gods kinderen, maar iets dat hen zou moeten verheugen, omdat het door de dood is dat Gods kinderen in de hemel zullen leven bij de Heer Jezus. Leef dit leven door DOOR TE BLIJVEN IN GOD TE GELOVEN EN TE GELOVEN. WANNEER WIJ STERVEN, WORDT ONZE DOOD GEERESPECTEERD EN KOMEN WIJ GOD IN HET GEZICHT.

Beste broeders en zusters van de Heer Jezus, Er is een waargebeurd verhaal over Polycarpus, een gerespecteerde bisschop in de stad Smyrna.

Polycarpus

Hij werd opgejaagd door Romeinse soldaten. De soldaten hadden andere christenen naar de arena gestuurd om te worden gedood, nu wilden ze de leider. Polycarpus had de stad verlaten en verstopte zich in een veld van zijn vrienden.

Hoewel deze dienaar van God niet bang was voor de dood en ervoor koos om in de stad te blijven, moedigden zijn vrienden hem aan om zich te verbergen. Misschien omdat ze bang waren dat zijn dood de starheid van de kerk zou aantasten. Toen de politie bij het eerste veld kwam, martelden ze een slaaf om meer te weten te komen over Polycarpus.

Toen vielen ze volledig bewapend aan om de bisschop gevangen te nemen. Ondanks de mogelijkheid om weg te lopen, koos Polycarpus ervoor om te blijven waar hij was, vastbesloten: ‘Gods wil zal zeker gebeuren.’ Tot zijn verbazing ontving hij hen als gasten, voedde hen en vroeg toestemming voor een uur om te bidden. Hij bad twee uur lang. Sommige vangers voelen zich verdrietig om zo'n goede oude man te vangen. Op de terugweg naar Smyrna zei de hoofdsoldaat die het leger leidde: ‘Wat is er mis met het zingen van God aan de keizer en het aanbieden van wierook?’ Polycarpus zei kalm dat hij het niet zou doen. De Romeinse gouverneur die hem berechtte, probeerde een manier te vinden om de oude bisschop te bevrijden. 'Respecteer je leeftijd, oude man,' riep de Romeinse gouverneur. 'Zweer de zegen van Caesar en ik zal je vrijlaten. Laster Christus!'

Polycarpus hield ook stand. Hij zei zijn beroemde laatste regel: ‘Voor 86 jaar heb ik Christus gediend en Hij heeft me nooit pijn gedaan. Hoe kan ik Christus beschimpen die mij heeft gered?’ Toen hij met vuur werd bedreigd, antwoordde Polycarpus: ‘Uw vuur zal slechts een uur branden, dan zal het worden gedoofd, maar het komende oordeel is eeuwig.’ Uiteindelijk werd Polycarpus uitgeroepen tot een persoon die zijn verklaringen niet zou intrekken. De mensen van Smyrna riepen: ‘Dit is de leraar uit Azië, de vader van de christenen, de vernietiger van onze goden, die mensen leert om geen (goden) te aanbidden en offers te brengen.’

De Romeinse gouverneur beval dat hij levend verbrand zou worden. Hij werd aan een paal vastgebonden en verbrand. Volgens een ooggetuige is zijn lichaam echter niet door het vuur verteerd. ‘Hij is in het midden, niet zoals verbrand vlees, maar als brood in een broodrooster, of zoals goud of zilver dat in een oven wordt geraffineerd. We ruiken een zoete geur, zoals wierook of dure kruiden.’ Toen een beul hem neerstak, doofde het stromende bloed het vuur. Dat is het verhaal van de dood van Polycarpus, een van de kerkvaders.

Geliefde broeders en zusters in de Heer Jezus,
God respecteert de dood van zijn dierbaren, namelijk iedereen die gelooft en Jezus tot Heer en Verlosser maakt in zijn leven. Die persoon is kostbaar in Gods ogen omdat hij verlost is van de eeuwige dood tot het eeuwige leven, namelijk door het leven van de Heer Jezus aan het kruis.

In feite zijn voor ons degenen die door God worden bemind, zowel leven als dood, allemaal kostbaar in Zijn ogen. Onze broeders die ons zijn voorgegaan, hebben hun plichten in deze wereld vervuld. Er zijn veel mooie herinneringen aan hen die ons leven kleuren. Er is liefde en een voorbeeld dat ze ons hebben nagelaten. Dit alles zal in ons hart blijven. Laten we, terwijl we ze onthouden, verder gaan. We krijgen nog steeds een kans om te leven, en dat betekent dat er nog onvoltooide taken zijn. God wil jou en mij nog steeds gebruiken in Gods heilsplan en herstel voor deze wereld. God zegene ons allemaal.

AMEN.